گروه فرهنگی سراج24: وضعیت فرهنگی جامعه هر طوری هم که بشود و هرچیزی هم که بخواهد وحدت و صفوف یک پارچه ملت را تکه تکه کند، دهه اول محرم و نام امام حسین(علیه السلام) دوباره همه چیز را به جریان اصلی اش بر می گرداند. همین محرم یک تنه روبه روی نقشه های نفوذ فرهنگی غرب بر ملت ایران ایستاده است.
دهه اول محرم و عزاداری بر سید و سالار شهیدان کشور را بیمه کرده است. حقیقتا امام خمینی تحلیل دقیقی از این ماجرا داشتن که فرمودن این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگهداشته است.
افراد با سلیقه ها و نظرات مختلف پای پرچم عزای امام حسین(علیه السلام) یکسانند. همه یک لباس مشکی می پوشند و در روضه ارباب بی کفن اشک می ریزند. کسی کاری ندارد کنار دستیاش چه عقیده سیاسی و اجتماعی دارد، همه در یک گریه سیاسی علیه ظلم طاغوت بر امام مسلمین مشترکند.
در میان همه دسته های عزا و هیئت های مختلفی که در سراسر کشور برگزار می شود، هنوز مراسم های مثل تعزیه و مقتل خوانی هایی از این جنس رونق دارد. نمایش برای مردم جذاب است و چقدر جذاب تر می شود وقتی که موضوع نمایش ماجرای قیام امام حسین(علیه السلام) باشد. اینبار کودکان و نوجوانان هم به راحتی همه اتفاقات کربلا را به صورت تصویری تماشا می کنند و در ذهنشان ماندگار میشود.
این روزها سیاوش طهمورث بازیگر و کارگردان شناخته شده کشورمان با نمایش سوگواره «رکعت به رکعت عاشقی» به میان هنردوستان عاشورایی آمده است. این سوگواره همان تعزیه ساده است که اینبار در یک دوره 10 شبه در بنیاد فرهنگی روایت فتح اجرا شد.
تلاش سیاوش طهمورث که از قدیمی ها و باسابقه های تئاتر کشور است برای احیای این سبک از عزاداری سید و سالار شهیدان ستودنی است. او اینبار از یک تلفیق هم بهره برده است. طهمورث میگوید: «برای این که یک حرکت جدید ارائه کرده باشم تا هنرهای آیینی را به قدر خودم زنده نگه دارم، هنر پردهخوانی و تعزیهخوانی را با هم تلفیق کردم؛ دو هنری که روایتگر زندگی ائمه ما هستند. آنها را یکی کردهام تا بتوانیم یک راه جدید پیدا کرده و مخاطبهای بیشتری از نسل جوان پیدا کنیم. اگر میخواهیم تاثیر مذهبی بر جوانان بگذاریم، تعزیه یکی از بهترین راهها میتواند باشد.»
تعزیهخوانان «رکعت به رکعت عاشقی» هیچکدام بازیگری شناخته شده در سینما، تلویزیون و یا حتی تئاتر نبوده اند. آنها از میان پرده خوان های حرفه ای و سنتی برای اجرای این سوگواره انتخاب شدند.
یکی از ایرادات اجرای تعزیه ها این است که مسئولان اجرای آن را منحصر در ماه محرم می دانند وتلاشی برای هموار کردن بسترهای اجرا در سایر ایام سال انجام نمی شود. روضه اهل بیت که فقط منحصر به محرم و صفر نیست. روضه های هفتگی در کل سال برگزار میشود و مخاطبان انبوهی هم دارد. طهمورث معتقد است: «خب میدانید که اجرای تعزیه سالهاست به مناسبتهای مذهبی و بخصوص ایام ماه محرم محدود شده است. برای اینکه از این محدودیت فراتر برویم، به برنامهریزی و مدیریت درست در عرصه هنرهای نمایشی نیاز داریم. این کار مدیران است؛ هنرمند و تعزیهخوان نمیتوانند این را مشخص کنند و به اندازه کافی در آن موثر واقع شوند. به عنوان مثال، من به عنوان یک تعزیهخوان نمیتوانم هر شب تعزیه اجرا کنم،زیرا مکانی برای اجرای آن ندارم و از طرف هیچ جایی هم حمایت نمیشوم. مسئولان باید برای این حفظ سنت تعزیهخوانی، برنامهریزی کنند و اگر این کار را انجام بدهند کسانی که حرفهشان این است به خاطر عشقشان حتما تمام توانشان را در تمام فصول برای این کار میگذراند. تاکنون از جانب مدیران، شاهد اجرای برنامههای موثری در این باره نبودهایم.»
